نه از جمال تو قطع نظر توان كردن                نه جز خيال تو فكر دگر توان كردن

غمت هلاك مرا مصلحت نمي داند              و گر نه مساله را مختصر توان كردن

كنون كه بر سر بالين نيامدى ما را               به خاك ما ز ترحم گذر توان كردن

ز خط سبز تو اى نوبهار گلشن حسن           كنار سبزه پر از مشك تر توان كردن

خوش است ناله شب گير خاصه در غم عشق     و گر نه در دل خارا اثر توان كردن

به فر طلعت ساقى و خط دل كش جام          علاج فتنه ى دور قمر توان كردن

ميان بحر به ياد گهر توان رفتن                      هواى زهر به شوق شكر توان كردن

بهاى بوسه ى او نقد جان توان دادن              هزار نفع پى اين ضرر توان كردن

كمان كشيده ز ابرو به روى من صنمى           كه سينه را بر تيرش سپر توان كردن

نشان كعبه نجستم وگرنه ممكن نيست         كه طى باديه زين بيشتر توان كردن

هنوز در غم جانان نداده ام جان را                 گمان نبود كه صبر اين قدر توان كردن

فروغى ار نشود شرم دوستى مانع               نظاره رخ فرخ سير توان كردن