ز دل تنگی به جانم با که گویم ؟                ز غصه ناتوانم با که گویم؟

ز تنهایی ملولم چند نالم؟                        ز بی یاری به جانم با که گویم؟

به عالم در ندارم غمگساری                     نمی دارم ندانم با که گویم؟

ز غصه صد هزاران قصه دارم                      ولی پیش که خوانم ؟ با که گویم؟

چو مرغ نیم بسمل در غم یار                    میان خون تپانم با که گویم؟

فتاده چون بود در دام صیدی؟                    ز محنت همچنانم با که گویم؟

به کام دوستان بودم کنون باز                     به کام دشمنانم با که گویم؟

مرا از زندگانی نیست سودی                    ز هستی در زیانم با که گویم؟

همه بیداد بر من از عراقی است               ز بودش در فغانم با که گویم؟